ലോകം വീണ്ടും ഒന്നിച്ചുനിന്ന ദിവസം
1946 ജനുവരി 10. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ പുകമറകള് ഇനിയും പൂര്ണമായി അകലാത്ത കാലം. കോടിക്കണക്കിന് മനുഷ്യജീവിതങ്ങള് നഷ്ടമായ, നഗരങ്ങളും നാഗരികതകളും ചിതറി വീണ ഒരു ദുരന്തത്തിന് ശേഷമുള്ള ലോകം. ആ ലോകത്തിന്റെ നടുവിലാണ്, ലണ്ടനിലെ വെസ്റ്റ് മിന്സ്റ്റര് സെന്ട്രല് ഹാളില്, 51 രാജ്യങ്ങളുടെ പ്രതിനിധികള് ഒരേ മേല്ക്കൂരയ്ക്കടിയില് ഒന്നിച്ചുകൂടിയത്. മനുഷ്യചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ദുരന്തങ്ങളില് ഒന്നിന് ശേഷമുള്ള ഏറ്റവും വലിയ പ്രതീക്ഷയായിരുന്നു അത് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭാ ജനറല് അസംബ്ലിയുടെ ആദ്യ സമ്മേളനം.
ഈ വര്ഷം, ആ ചരിത്രസംഭവത്തിന് 80 വര്ഷം പൂര്ത്തിയായി. ഒരു രാജ്യാന്തര സ്ഥാപനത്തിന്റെ വാര്ഷികം എന്നതിലുപരി, മനുഷ്യകുലം തന്നെ സ്വയം ചോദിച്ച ഒരു ചോദ്യത്തിന്റെ വാര്ഷികമാണിത്: ''ഇനിയും യുദ്ധം ആവര്ത്തിക്കാതിരിക്കാന് ലോകം ഒന്നിച്ച് എന്ത് ചെയ്യണം?''
ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ രൂപംകൊണ്ടത് 1945 ഒക്ടോബര് 24-നാണ്. എന്നാല്, സംഘടന ഒരു ആശയത്തില് നിന്ന് പ്രവര്ത്തനത്തിലേക്ക് കടന്നത് 1946 ജനുവരിയിലാണ്. ന്യൂയോര്ക്കിലെ ആസ്ഥാനമന്ദിരം അന്ന് പണിയിലായിരുന്നതിനാല്, ആദ്യ ജനറല് അസംബ്ലി സമ്മേളനത്തിന് വേദിയായത് ലണ്ടനായിരുന്നു. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തില് നിര്ണായക പങ്കുവഹിച്ച ബ്രിട്ടന്റെ തലസ്ഥാനത്ത് തന്നെ, യുദ്ധാനന്തര ലോകക്രമത്തിന്റെ അടിത്തറ പാകപ്പെട്ടു.
ആദ്യ സമ്മേളനത്തില് പങ്കെടുത്തത് 51 സ്ഥാപക രാജ്യങ്ങളാണ്. ഏഷ്യ, ആഫ്രിക്ക, യൂറോപ്പ്, അമേരിക്കഭൂപ്രദേശങ്ങളുടെ അതിരുകള്ക്കപ്പുറം നിന്നു മനുഷ്യരാശിയുടെ പൊതുസ്വരം ഉയരേണ്ടതുണ്ടെന്ന തിരിച്ചറിവാണ് അവരെ ഒന്നിപ്പിച്ചത്. പൊതുസഭയുടെ ആദ്യ സമ്മേളനം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത്, ആദ്യകാല യു.എന്. നേതാക്കളില് ഒരാളായിരുന്ന എഡ്വേര്ഡ് സെ്റ്ററ്റിനിയസ് ജൂനിയറാണ്. ബെല്ജിയത്തിന്റെ പോള്-ഹെന്റി സ്പാക്ക് ആദ്യ ജനറല് അസംബ്ലി പ്രസിഡന്റായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. സുരക്ഷാസമിതി, സാമ്പത്തിക-സാമൂഹിക കൗണ്സില്, ട്രസ്റ്റീഷിപ്പ് കൗണ്സില് തുടങ്ങിയ പ്രധാന ഘടകങ്ങളുടെ രൂപീകരണവും ഈ സമ്മേളനത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. 1946ലെ പൊതുസഭയുടെ ഭാഗമായി രക്ഷാ സമിതിയുടെ ആദ്യ യോഗവും ലണ്ടനില് നടന്നു. ആദ്യ സെക്രട്ടറി ജനറലായ ട്രൈഗ്വേ ലീയുടെ നിയമനത്തിനുള്ള ശിപാര്ശ നല്കിയത് ഈ സെഷനായിരുന്നു.
രാജ്യാന്തര നീതിയുടെ പ്രതീകമായി മാറിയ ഇന്റര്നാഷണല് കോര്ട്ട് ഓഫ് ജസ്റ്റിസിന്റെ പ്രവര്ത്തനങ്ങള്ക്ക് വഴിയൊരുക്കിയതും ഇതേ കാലഘട്ടത്തിലാണ്.
ഈ സമ്മേളനത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം അതിന്റെ തീരുമാനങ്ങളില് മാത്രമല്ല, അതിന്റെ ആത്മാവിലാണ്. ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനു ശേഷം രൂപംകൊണ്ട ലീഗ് ഓഫ് നേഷന്സ് പരാജയപ്പെട്ടതിന്റെ പാഠങ്ങള് ഉള്ക്കൊണ്ടാണ് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ മുന്നോട്ടുവന്നത്. ശക്തരായ രാജ്യങ്ങളുടെ താല്പര്യങ്ങള്ക്കുമപ്പുറം, ചെറിയ രാജ്യങ്ങള്ക്കും വാക്കും വേദിയും ഉറപ്പാക്കുക എന്നതായിരുന്നു ജനറല് അസംബ്ലിയുടെ മുഖ്യ ആശയം. ഓരോ രാജ്യത്തിനും ഒരു വോട്ട് എന്ന തത്വം, ലോകത്തെ സമത്വത്തിന്റെ ആശയത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന ഒരു ധീരചുവടുവയ്പായിരുന്നു.
പൊതുസഭയെ പലപ്പോഴും 'ലോകത്തിന്റെ ചര്ച്ചാ വേദി' എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്. നിലവിലെ 193 അംഗരാജ്യങ്ങള്ക്ക് ഓരോ വോട്ട് വീതമുള്ള ഈ വേദി ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനാധിപത്യ വേദിയാണ്. രക്ഷാ സമിതിയില് സ്ഥിരാംഗങ്ങള്ക്ക് 'വീറ്റോ' അധികാരം ഉണ്ടെങ്കിലും, സാര്വദേശീയ നിയമങ്ങള്, മാനുഷിക സഹായം, മനുഷ്യാവകാശ പ്രശ്നങ്ങള്, രാജ്യാന്തര സഹകരണം എന്നിവയില് ലോകത്തിന്റെ പൊതുവായ അഭിപ്രായം പ്രതിഫലിക്കുന്നത് പൊതുസഭയിലാണ്.
ഇന്ത്യയുടെ സാന്നിധ്യവും ഈ ആദ്യ സമ്മേളനത്തില് ശ്രദ്ധേയമാണ്. സ്വാതന്ത്ര്യം നേടാനിരിക്കെ, കോളനിവാസത്തിന്റെ അനുഭവവുമായി ഇന്ത്യ ആഗോള വേദിയില് എത്തി. പിന്നീട്, അപകോളനീകരണം, അണിയറയറ്റ രാജ്യങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങള്, സമാധാനസംരക്ഷണം എന്നിവയില് ഇന്ത്യയുടെ ശബ്ദം ശക്തമാകാന് ഈ ആദ്യ പങ്കാളിത്തം വഴിയൊരുക്കി. ഇന്ത്യയെ പ്രതിനിധീകരിച്ചത് വിജയലക്ഷ്മി പണ്ഡിറ്റ് ആയിരുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു മുന്പ് തന്നെ ഒരു ആഗോള വേദിയില് ഇന്ത്യയുടെ സാന്നിധ്യം ഉറപ്പിക്കാനും, വര്ണവിവേചനത്തിനെതിരേ ശബ്ദമുയര്ത്താനും അവര് ഈ വേദി ഉപയോഗിച്ചു. ഇത് സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയുടെ നയതന്ത്രബന്ധങ്ങള്ക്ക് ശക്തമായ അടിത്തറ നല്കി.
80 വര്ഷങ്ങള്ക്കിപ്പുറം, ലോകം വീണ്ടും പ്രതിസന്ധികളിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നത്. യുദ്ധങ്ങള്, കാലാവസ്ഥാവ്യതിയാനം, അഭയാര്ത്ഥി പ്രശ്നങ്ങള്, മഹാമാരികള്... പ്രശ്നങ്ങളുടെ സ്വഭാവം മാറിയെങ്കിലും, ആ ചോദ്യം ഇന്നും നിലനില്ക്കുന്നു: ലോകം ഒരുമിച്ച് പരിഹാരം തേടുമോ?
1946 ജനുവരി 10-ന് ലണ്ടനില് കൂടിയ ആ സമ്മേളനം, മനുഷ്യന് മനുഷ്യനോട് നടത്തുന്ന സംഭാഷണത്തിന്റെ അനിവാര്യത ഓര്മിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ചരിത്രമുഹൂര്ത്തമാണ്. 80-ാം വാര്ഷികത്തില്, ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ പരിമിതികളും വിമര്ശനങ്ങളും ഓര്ക്കുമ്പോഴും, അതിന്റെ ജനനമുഹൂര്ത്തത്തിലെ ആ പ്രതീക്ഷയുടെ പ്രകാശം ഇന്നും പ്രസക്തമാണ്. യുദ്ധാനന്തര ചാരങ്ങളില് നിന്നുയര്ന്ന ആ വേദി, മനുഷ്യകുലം സമാധാനത്തിലേക്കുള്ള യാത്ര ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടില്ലെന്നതിന്റെ ഓര്മ്മപ്പെടുത്തലായി തുടരുന്നു.
എണ്പത് വര്ഷങ്ങള്ക്കിപ്പുറം, യു.എന്. ഇന്നും ലോകത്തിന് ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒരു സ്ഥാപനമാണ്. പലപ്പോഴും അതിന്റെ പരിമിതികള് വിമര്ശിക്കപ്പെടാറുണ്ടെങ്കിലും, കാലാവസ്ഥാ മാറ്റം, ദാരിദ്ര്യ നിര്മാര്ജനം, മഹാമാരികളെ നേരിടല്, സമാധാന ദൗത്യങ്ങള് തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളില് ലോകത്തെ ഒരുമിപ്പിക്കാന് യു.എന്നിന് സാധിക്കുന്നു.
ലണ്ടനിലെ ആ ചെറിയ ഹാളില് നിന്ന് തുടങ്ങിയ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ യാത്ര, ഇന്ന് ന്യൂയോര്ക്കിലെ കൂറ്റന് കെട്ടിടസമുച്ചയത്തിലും ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ദശലക്ഷക്കണക്കിന് മനുഷ്യരുടെ പ്രതീക്ഷകളിലും തുടരുന്നു. യു.എന്നിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങള് പൂര്ണമായി നേടിയെടുക്കാന് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലായിരിക്കാം, എന്നാല് നീതി, സമാധാനം, മനുഷ്യാവകാശം എന്നീ മൂല്യങ്ങളില് അടിയുറച്ച ഒരു ലോകത്തിനായി ലോക രാഷ്ട്രങ്ങള് ഒരുമിച്ച് നിന്നു സംസാരിക്കാന് ഒരു വേദി ഉണ്ടെന്നത് തന്നെയാണ് ഇതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രസക്തി.
എം.എസ്. ജീജോ
